Follow me...

Posts tonen met het label peterselie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label peterselie. Alle posts tonen

vrijdag 25 augustus 2017

Salade niçoise

Vers geplukte tomaten... substantieel bestanddeel van de salade niçoise...

Niets is zomerser dan een lekkere, voedzame salade, zeker als die oorspronkelijk uit het gebied rond Nice komt.
Van oorsprong was dit gerecht trouwens een armeluisgerecht. Piepers, een restje tonijn - dat deze vissers waarschijnlijk altijd wel hadden - en wat 'groene bonen' (haricots verts), die bepaald niet de luxe-uitstraling hadden die ze hier in Nederland hebben, geïmporteerd als ze zijn uit Kenya of uit Egypte. Daar was het gewoon de plaatselijke groente, precies zoals onze sperziebonen. Dan nog wat tomaten, een hard eitje, eventueel nog een stukje ansjovis, wat olijven en wat men nog meer in huis had. En dat was het. Er 'hoort' dus eigenlijk helemaal geen sla in. Maar lekker is dat wel, en ach, wat kan het ons schelen, of het precies overeenkomt met het oorspronkelijke recept. Eén enkel recept was er trouwens toch nooit, zoals voor alle traditionele gerechten geldt. Hier volgt dus gewoon een recept voor salade niçoise à la Jacqueline - zoals je er ongetwijfeld ook weer jouw recept van zult maken.

Nodig voor 4 personen


  • 1 blik (MSC-gecertificeerde en dolfijnvriendelijke) tonijn (op water), uitgelekt en in kleine stukjes gebroken;
  • 500 g vastkokende aardappelen (in de schil gekookt), in plakjes of partjes;
  • 500 g sperziebonen, schoongemaakt, desgewenst in tweeën gebroken en (kort, zo'n 15 minuten) gekookt;
  • 4 hardgekookte eieren, gepeld en in partjes of plakjes;
  • 20 cherrytomaatjes, gehalveerd. of grotere tomaten, in plakjes/partjes);
  • 1-2 kleine Turks komkommertje(s) (of 1/2 gewone komkommer), in plakjes;
  • 1 rode paprika, pitjes en zaadlijsten verwijderd, in kleine reepjes;
  • 1/2 krop sla, of zoveel als je lekker vindt - krulsla, lollo rosso, kropsla, romeinse sla, of een mengsel - wat je maar wilt (gewassen. gedroogd en gescheurd);
  • 1 handje olijven, naar keuze;
  • 1 blikje of 1 potje ansjovis, uitgelekt (indien gewenst);
  • handje fijngeknipte peterselie en basilicum.

  • Voor de vinaigrette:
  • 2 el* balsamico-azijn;
  • zout, peper;
  • 1 flinke theelepel* Dijon-mosterd;
  • 4 el* olijfolie (extra-vierge);
  • facultatief: scheutje zure-granaatappelsiroop.

Bereiding


  • Doe alle ingrediënten voor de salade in een ruime slakom;
  • Maak de vinaigrette: doe de ingrediënten in een kom of potje (met goedsluitend schroefdeksel), in bovengenoemde  volgorde, en klop ze goed tot de vinaigrette dikker wordt (of sluit het potje en schud flink); proef en voeg eventueel nog wat zout, peper, olie, et cetera toe. 
  • Schenk de vinaigrette over de salade en schep om. Meteen opdienen. Heerlijk met vers stokbrood of pain de campagne of een ander goed, knapperig brood.



vrijdag 16 juni 2017

Lauwwarme pompoensalade


Dit recept komt uit de New York Times. Sam Sifton schreef het op, maar hij had het weer van een New Yorks restaurant, dat Houseman heet.
Het is verschrikkelijk lekker, een combinatie van zoet(ig), zout en zuur, smeuiige pompoen, stevige feta en knapperige nootjes en granaatappelpitjes; sommigen zouden dit 'een explosie van smaken' noemen. Hoe dan ook, ontploffen doet dit gerecht niet. Maar de kans is wel groot, dat het snel op is...

Nodig voor 4-6 personen


  • Ongeveer 1 kg pompoen - bij voorkeur kabosha (grote groene pompoen), anders hokkeido (kleine oranje) of butternut (flespompoen); liever niet de bruine pompoen, die in het Frans potimarron heet (ter onderscheiding van de 'gewone', oranje potiron); die is erg vezelig
  • ongeveer 75 ml olijfolie (extra vergine)
  • 1 flinke venkelknol, heel dun geschaafd (met mandoline of kaasschaaf of dunschiller)
  • 5 el gedroogde cranberry's
  • 5 el witte wijnazijn
  • sap van 3 limoenen
  • kneepje vloeibare honing, naar smaak
  • 1 flinke theelepel* sumac (Turkse winkel)
  • 200 g feta, verbrokkeld
  • 3 el granaatappelpitjes
  • 3 el gepelde pistachenootjes (en/of pijnappelpitten)
  • flinke handvol kleingesneden of -geknipte (blad)peterselie
  • muntblaadjes van 3-4 takjes, fijngescheurd of geknipt
  • handje fijngesneden of -geknipte verse koriander (deze kun je er eventueel ook apart in een schaaltje bij serveren; niet iedereen houdt van koriander)
  • (grof) zout (bijvoorbeeld fleur de sel, of Maldon)
  • peper uit de molen

Bereiding


  • Week de cranberry's in de witte wijnazijn.
  • Rooster de pistachenoten (en/of de pijnappelpitten) in een droge koekenpan; blijf erbij, het gaat snel!
  • Voorverwarm de oven op 220 graden.
  • Snijd de pompoen open, haal de pitjes eruit en snijd het vruchtvlees in niet te dikke plakken, Schillen hoeft niet (tenzij er lelijke 'wratten' of anderszins lelijke stukjes op zitten. snijd die dan weg. Leg de plakken op een ovenbakplaat en besprenkel ze met olijfolie (of kwast ze in). Wees niet bang om genereus te zijn met de olie, je kunt de stukken later altijd weer deppen met keukenpapier. 
  • Laat de pompoen garen in het midden van de oven (of de bovenste helft) in ongeveer een half uur. De plakjes moeten zacht zijn, maar het mag geen puree worden.
  • Laat ze afkoelen, dep ze zo nodig met keukenpapier en snijd of knip ze eventueel in kleinere stukjes.
  • Doe de pompoen in een slakom, voeg de venkel, de feta, de geweekte cranberry's, de granaatappelpitjes en de pistachenoten (en/of de pijnappelpitten) erbij, strooi er de sumac over. Voeg de honing toe aan het limoensap, giet dat over het salademengsel, roer goed door. Strooi er de fijngeknipte peterselie, munt en koriander over. Voeg flink wat peper uit de molen toe. Proef en strooi er desgewenst wat grof zeezout over (niet te veel, de feta is al zout).
  • Roer nogmaals door.
  • Serveer. Eet het als voorgerecht of als hoofdgerecht. Met een 'gezond' toetje als yoghurt, platte kaas, skyr en/of fruit is dit een volledige maaltijd.




dinsdag 3 mei 2016

Falafel crumble

Vandaag weer eens het allersimpelste van het allersimpelste gerecht gemaakt. De snelle falafel, of falafel-crumble, zoals Rianne Buis het noemde in haar stukje in Trouw.

Haar recept is geïnspireerd op dat van Mark Bittman van de New York Times, een kok een foodblogger die ik ook graag lees en wiens recepten smakelijk, origineel en doorgaans niet al te gecompliceerd zijn.

De echte falafel neemt nogal wat tijd, maar deze gaat echt supersnel - om te maken als je al honger hebt. Omdat ze wat droger zijn dan de 'normale', vallen ze een beetje uit elkaar, maar dat is helemaal niet erg.
Met een groene sla of tomatensalade (of een mix van beide) en een pittabroodje is het een heerlijke, voedzame lunch.
De falafel van Mark Bittman

Nodig voor 2 personen


  • 1 blik kikkererwten, uitgelekt
  • 3-4 eetlepels olie (bij voorkeur met een neutrale smaak, zoals arachide- of zonnebloemolie)
  • 1 teentje knoflook, uitgeperst
  • 1 theelepel* komijn (al dan niet gemalen)
  • 1/2 theelepel* korianderpoeder of gestampte korianderkorrels of 1 theelepel gedroogde koriander 
  • 1/2 theelepel chilivlokken of cayennepeper (facultatief)
  • 1 theelepel sesamzaad
  • handje fijngeknipte peterselie of verse koriander
  • naar smaak peper en eventueel zout

  • Voor de saus:
  • dikke Turkse of Griekse yoghurt (liefst 10 % vet)
  • verse, fijngeknipte kruiden (peterselie, munt, dille, basilicum, rucola... wat je maar hebt)
  • naar smaak peper en desgewenst zout.

Bereiding


  • Doe 1-2 el olie in een koekenpan met goede anti-aanbaklaag, op matig vuur. Voeg achtereenvolgens toe: knoflook, komijn, koriander en (als u die gebruikt) chilivlokken of cayennepeper. Roer even door, voeg dan het sesamzaad toe (pas op: het gaat knetteren en in/uit de pan springen) en tot slot de goed uitgelekte kikkererwten.
  • Roerbak een minuut of wat, tot een en ander licht begint te kleuren. 
  • Doe het gas uit, prak de kikkererwten fijn (ik doe dat gewoon in de koekenpan, met een houten spatel, maar het kan ook op een bord, waar u de inhoud van de koekenpan in omkiepert), maar het is helemaal niet erg als er ook nog stukjes of zelfs hele erwten tussendoor zitten. Meng de peterselie of koriander erdoor.
  • Kieper alles op een bord, als u dat nog niet gedaan had, maak met natte handen kleine balletjes (ongeveer ter grootte van een kleine bitterbal) van het prutje. Ze mogen best een beetje grillig van vorm zijn, dat geeft niks. Proef en maak op smaak met peper en zo nodig zout,voeg eventueel nog wat kruiden toe.


    Vervolgens zijn er twee methoden, ze werken allebei. De ene is alleen wat vetarmer dan de andere.
  • Maak de koekenpan schoon en doe er 3 eetlepels olie in. Even heet laten worden, dan op hoog vuur de balletjes erin bakken. Sommige zullen uit elkaar vallen. Als de balletjes mooi bruin zijn, goed laten uitlekken op keukenpapier.
  • In een grill-oventje, met de grill op stand onder én boven. Bekleed het bakje van het oventje met aluminiumfolie en bestrijk dat met wat olie. Plaats de balletjes erin en kwast ze ook goed in met olie. Bak ze in ongeveer 15 minuten. De kruimels zullen mooi bruin zijn, de balletjes wat minder, maar ze zijn lang niet zo vet als die uit de koekenpan.

Maak intussen de yoghurtsaus en de vinaigrette voor de sla (1 eetlepel citroensap, 1 forse theelepel* (Dijon-) mosterd, mespuntje zout, peper naar smaak, 2-3 eetlepels olijfolie, alles goed kloppen; poreven en zo nodig op smaak maken met meer peper en/of zout).
Dien op met of in een even opgepiept pittabroodje.



zondag 3 mei 2015

Variatie op de fous-y-tout-soep/saus met peterselie

Variant: maaltijdsoep met rijst, tomatenpuree, peterselie en nog veel meer...
Toevallig net deze variatie uitgeprobeerd op de fous-y-tout-soep van september 2014. Het blijkt weer een erg lekkere variant te zijn.

In dit geval had ik aan de peterseliestelen nog wat stronkjes van witlof en de harde (maar wel geschilde en in kleine stukjes gesneden) uiteinden van asperges toegevoegd. Plus wat basilicumblaadjes (in dit geval uit de vriezer).

Als verdikkingsmiddel een handje rijst gebruikt.

Net genoeg water om de groenten onder te laten staan.

Deze soep heeft wel ruim  een half uur gekookt. Na het pureren bleek dat hij érg dik was. Ik heb een (klein) blikje tomatenpuree toegevoegd, goed geroerd, nog eens de staafmixer erdoorheen, geproefd en ontdekt dat dit ook als een heerlijke saus gebruikt kon worden. Een paar bakjes saus ingevroren, één bakje in de koelkast (voor een restje pappardelle), aan de overgebleven soep wat water toegevoegd, nog wat meer fijngesneden basilicum en een handje tuinerwtjes (diepvries; maar vers is natuurlijk nóg lekkerder).

Proeven en op smaak maken met (selderij-)zout en peper (en eventueel chilipeper).

Met fijngesneden peterselie en desgewenst nog andere tuinkruiden, plus wat geraspte peccorino, plus een sneetje geroosterd brood, werd het toch weer een maaltijdsoep... En dan te bedenken dat ik eigenlijk geen zin had om te koken! Maar het was ook zó makkelijk...

Nog even alle ingrediënten op een rijtje:

  • Een paar handenvol peterseliestelen, in stukjes geknipt; 
  • 1 stengels bleekselderij,  met blad, klein gesneden; 
  • geschilde en kleingesneden uiteinden van 6 asperges; 
  • 2 stukjes witlofstronk,  klein gesneden; 
  • handje rijst; 
  • 1 bouquet garni met peterselie, 1-2 takjes tijm, takje rozemarijn,  paar blaadjes salie en vooral 4 laurierbladen, alles goed samengebonden;
  • 2 tenen knoflook, in kleine stukjes gehakt; 
  • Stukje gember (3-4 cm), geraspt en door de knoflookpers gehaald;
  • Paar blaadjes basilicum; 
  • (Selderij-)zout, zwarte peper uit de molen; desgewenst chilipeper;
  • blikje tomatenpuree;
  • basilicum, peterselie, fijngeknipt;
  • geraspte kaas (bv peccorino) (weglaten in de vegan en lactosevrije versie);
  • desgewenst: tuin-/doperwtjes (handje).

Bereiding:

Alle ingrediënten t/m zout en peper in een pan doen, net bedekken met water, aan de kook brengen en een half uurtje laten doorkoken.
Bouquet garni verwijderen, de rest pureren.
Tomatenpuree toevoegen, proeven en op smaak maken.
Desgewenst een bepaalde hoeveelheid saus eraf nemen en in potjes bewaren (al dan niet in de vriezer). De rest (indien gewenst) aanlengen met water, opwarmen met de tuinerwten (als het verse zijn, moeten ze wel een kwartiertje koken, anders hoeven ze alleen maar opgewarmd).

Serveren:

Met fijngesneden peterselie en desgewenst nog andere tuinkruiden, plus wat geraspte peccorino, plus een sneetje geroosterd brood, of crackers. 



woensdag 8 april 2015

Tabouleh

De klassieker van Claudia Roden
Tabouleh is een gerecht dat overal in het Midden-Oosten (en niet alleen daar...) wordt gegeten. Er bestaan net zo veel recepten van als er koks en kokkinnen zijn. In West-Europa maakt men ook wel couscoussalade en noemt die dan tabouleh. Maar de echte heeft toch altijd als hoofdbestanddeel... peterselie! (Klik hier voor de bijzondere kwaliteiten van dit 'gewone' huis-tuin-en-keukenkruid - en voor de wijze van bewaren.)
Ik geef hier het klassieke recept van de onvolprezen Claudia Roden uit haar klassieke kookboek Tamarinde en Saffraan: de Libanese tabouleh. Simpel als maar kan. 
U kunt er zelf van alles aan toevoegen en er de gewenste variaties op bedenken.


U hebt nodig:


  • 120 g (fijne) burghul
  • 500 g stevige, rijpe tomaten
  • zout en peper
  • ½ theelepel kaneel
  • ¼ theelepel gemalen piment
  • sap van 1 citroen (of meer naar smaak)
  • 4 lente-uitjes, in dunne schijfjes (laat ze weg als u rauwe ui niet verdraagt)
  • 1 flinke bos platbladige peterselie, met de hand fijn gesneden (met de keukenmachine wordt het prut)
  • 1 bos munt, fijngesneden (idem)
  • 150 ml extra virgin olijfolie
  • 2 mooie kroppen sla en/of (geroosterd) pittabrood of Arabisch platbrood


Overgiet de burghul met het dubbele volume aan kokend water (Roden gebruikt koud water, maar daarmee krijg ik mijn burghul niet gaar) en laat 20 minuten staan, of net zo lang tot al het vocht in het graan is getrokken. Maak de burghul dan rul met een vork.

Pel intussen de tomaten (inkepen, even in kokend water dompelen, dan gaat het vanzelf), verwijder vocht en zaad (gaat in de fous-y-tout-soep) en hak ze in stukjes. Meng ze met de gare en afgekoelde burghul, laat een half uur intrekken. 
Verse munt geeft ook aroma aan een karaf koel water

Meng de fijngesneden kruiden en de andere ingrediënten (behalve de sla en het brood) door het bulghur-tomatenmengsel. Maak op smaak met zout en peper.

Maak alle slabladen los, was en droog ze. Gebruik de bladen om de tabouleh op te lepelen en zo te eten. Dat is de traditionele wijze, schrijft Roden. Ik heb tabouleh in Libanon ook vaak met (geroosterd) pittabrood of (dito) plat brood zien eten, op dezelfde manier. Dat smaakt echt anders dan wanneer je met vork en mes eet!


Variaties:


  • Meng er geraspte (rauwe) biet door, of gepureerde gekookte biet;
  • Gebruik in plaats van burghul couscous, gierst, quinoa of zelfs rijst.
  • Voeg chilivlokken en/of tomatenpuree toe (de Turkse versie).
  • Voeg olijven, schijfjes komkommer en/of kikkererwten toe.





Peterselie is heel goed houdbaar in de koelkast; de platbladige versie heeft de meeste smaak.


Gremolata



Dit is een 'saus', smaakmaker of hoe u het noemen wilt die bij heel veel gerechten te gebruiken is. Zelfs gewoon op brood. Het is een van de vele gerechten waar 'superfood' (ja, heus) peterselie het hoofdbestanddeel van vormt. (Klik hier voor de eigenschappen van peterselie en hoe dit kruid het beste te bewaren)

U hebt nodig:


  • 1 bosje platte peterselie
  • 1 teen knoflook, gepeld
  • (de geraspte schil van) 1 citroen
  • (Grof) zout (of fleur de sel, of vers gemalen zout) en vers gemalen zwarte peper


Knip, hak of snijd de blaadjes van de peterselie (en de dunne steeltjes) heel fijn. Pers de knoflook uit en meng die met de peterselie. Meng de citroenrasp (let op dat u alleen het geel meeneemt; het witte gedeelte is bitter) erdoor. Maak op smaak met zout en peper. 

U kunt dit mengsel zo gebruiken, u kunt het ook in een vijzel of met een staafmixer fijnmaken tot moes (dat is een kwestie van smaak). Gremolata is te gebruiken als saus/smaakmaker bij van alles en nog wat: op pasta, rijst of groenten, maar net zo goed op gebakken/gegrilde tofu of een gebakken kalfsoester of varkenscarbonaatje, om maar wat te noemen. U kunt het ook op (geroosterd) brood of crackers doen.


Variatie: 

Voeg blokjes verse tomaten toe (tomaten 1 minuut in kokend water onderdompelen, schillen, vocht en pitjes verwijderen (kan in de fous-y-tout-soep, of in een pastasaus) en het vruchtvlees in heel kleine blokjes snijden/hakken); zo wordt het bruschetta, om toastjes of, beter nog, geroosterd ciabattabrood mee te beleggen.

Superfood


Platte peterselie heeft meer smaak dan krulpeterselie

Deze keer wil ik het eens hebben over peterselie. “Hè?” hoor ik u nu denken. “Peterselie? Waarom staat er dan superfood boven dit verhaal?” Wel, dat is simpel: peterselie is een superfood van jewelste. Het is misschien niet ‘in’, zoals tarwegras of chiazaad of gojibessen, en het kost dan ook drie keer niks. Maar weinig groenten of fruitsoorten zijn zó rijk aan vitamine C 160 mg/100g, en ook aan vitamine B6, foliumzuur, kalium, magnesium, ijzer… Kortom, als dát geen superfood is, dan weet ik het niet. Daar kan geen tarwegras tegenop.

Daar komt bij dat peterselie ook nog eens lekker én heel erg veelzijdig is en je het in bijna alle (hartige) gerechten kunt verwerken: van salades tot soepen. Je hoeft er geen smoothie van te maken – al kan dat natuurlijk wel (klik hier voor een heerlijk verfrissend aperitiefje).


Ik gebruik ook peterselie in praktisch iedere soep. Of erop, als garnering (staat prachtig op alle rode/oranje soepen, van tomatensoep tot wortel- en/of pompoensoep). Ik heb in mijn koelkast een doos waarin alle stukken groenten gaan die ik niet in gerechten gebruik: stronk en blad van bloemkool, stengel en groen van venkel, het donkergroen van prei, de dikke stelen van spinazie, waterkers enzovoorts, en dus ook peterseliestengels. Vocht en pitjes van tomaten gaan in een apart doosje. Als de doos vol is (en dat gaat snel, zo snel dat alles nog vers is), maak ik er soep van – met eventueel nog een aardappel om te binden, wat selderij voor de smaak, en uiteraard een ‘bouquet garni’ (tijm, peterselie en vooral laurier). Smaakt heerlijk en is uiterst voordelig: de ‘fous-y-tout-soep’ (smijt-alles-er-maar-in-soep) van mijn madame uit mijn au-pairtijd, een mensenleven geleden.


Pompoensoep met peterselie
Peterselie is, mits heel vers, goed te bewaren in de koelkast. Koop een flinke bos platte peterselie (heeft veel meer smaak dan krulpeterselie). Let erop dat de blaadjes niet geel of slap zijn en de stengels er stevig uitzien. Wassen, even ronddraaien in de slacentrifuge om de druppels eraf te schudden (de peterselie hoeft niet droog te zijn), de lelijke blaadjes eruit halen, en in een laagje water in een glazen pot in (de deur van) de koelkast. Blijft minstens een week goed. Let erop dat er steeds water in het glas zit (in de koelkast drogen dingen uit) en haal lelijke stengels er meteen uit.
Twee recepten op basis van peterselie  – al zijn er natuurlijk véél meer te bedenken! - zijn tabouleh en gremolata. En kom, dan geef ik er nog één extra bij: komkommersmoothie (met munt en peterselie). 



Komkommersmoothie met yoghurt, munt en peterselie

soupe au concombre à la menthe et au fromage blanc
Een verfrissend voorgerechtje of apéritif dat ik gepikt heb van de Franse culinaire website Atelier des chefs, waar het heel chic soupe de concombre à la menthe et au fromage blanc heet. Ik heb het een ietsiepietsie aangepast, onder andere door er behalve munt ook peterselie aan toe te voegen. Vanwege de smaak en de kleur, maar ook omdat peterselie een superfood par excellence is. Heux!

De gegeven hoeveelheid is voor 6 glaasjes. U kunt natuurlijk ook de helft maken. Of juist meer. Het is ook ideaal om van tevoren te maken voor een buffet.

U hebt nodig:

  • 2 komkommers
  • 200 g volle (b.v.Franse) kwark of dikke (Griekse, Bulgaarse, Jersey) yoghurt (of, in geval van een lactose-intolerantie, soja-yoghurt)
  • 6 takjes verse munt
  • 1 eetlepel grofgeknipte of gesneden peterselie
  • 1 el water
  • Piment d’Espelette (indien voorhanden), paprika mag ook of eventueel chilipeper
  • Zout en peper naar smaak


Snijd de komkommers in de lengte doormidden. Verwijder de zaadlijsten (een appelboor is heel handig hierbij). Snijd de komkommer in kleine blokjes. Houd 24 blokjes apart.

Haal de blaadjes munt van de takjes, maar houd de topjes apart. Scheur de blaadjes grof, doe ze met de komkommer, de peterselie, de kwark of yoghurt en 1 el water in een blender of de kom van een staafmixer. Tot een smoothie mixen/blenden. Op smaak maken met zout, peper, en piment d’Espelette dan wel paprika of chilipeper. Giet het mengsel in 6 glaasjes. Garneer met de apart gehouden topjes van de muntplantjes. Schuif de apart gehouden blokjes komkommer op 6 tandenstokers en garneer de smoothies daarmee ( u kunt de blokjes komkommer natuurlijk ook, zoals op de foto hierboven, gewoon op de smoothie leggen). Heerlijk als licht voorafje of aperitiefje.

Munt geeft ook smaak aan een karaf koel water.

zondag 27 juli 2014

Makreel in witte wijn



Sommige kookboeken gebruik je een leven lang. De kookboekjes van het (Franse) weekblad Elle horen in die categorie thuis. Oorspronkelijk verschenen de recepten in het blad, als uitneembare kaarten die je in een kaartenbak kon plaatsen. Laten kwamen ze allemaal uit in pocketvorm en vooral de meer klassieke recepten gebruik ik nog altijd. Laatst kwam ik bij waarschijnlijk de beste visboer van de stad verse makreel tegen. Onmiddellijk had ik visioenen van makreel in witte wijn, en jawel hoor. Alle recepten op internet ten spijt, greep ik toch weer terug naar een van die vertrouwde boekjes, Poissons et crustacés. Het recept is simpel, gemakkelijk te volgen en het resultaat is verrukkelijk. Makreel is een vrij vette vis en bevat dus gezonde vetten, als u die kunt verteren. Hij wordt in dit recept wel helemaal zonder vet bereid, dus het enige vet in het gerecht is dat van de vis zelf. Voor wie daar nog aan mocht twijfelen: de alcohol is er allang uit tegen dat de vis uit de oven komt, dus u hebt niets te vrezen… Er zijn halve of zelfs kwart flesjes wijn te koop, voor wie de rest van de fles niet opdrinkt en geen wijndrinkers onder zijn tafelgenoten heeft.

Omdat makreel in witte wijn meestal als koud voorgerecht gegeten wordt (hoewel sommigen het als warm hoofdgerecht eten, met een groene salade en gestoomde aardappelen, pommes vapeur), maak ik het bij voorkeur de avond tevoren.

Voor 2 of 4 (afhankelijk van de grootte van maag en maaltijd):
  • 2 mooie makreelfilets, met vel en al
  • ¼ l droge witte wijn
  • 2 (bos-)wortels (of meer, als ze erg klein zijn), in dunne plakjes
  • 1/2 citroen, in plakken (of meer, desgewenst)
  • (facultatief) ½ ui, in ringen die u uit elkaar haalt, of 4 lenteuitjes (wit en lichtgroen), in ringetjes
  • 4 blaadjes laurier
  • 4-5 takjes tijm, wat takjes peterselie, samengebonden
  • handje (zwarte) peperkorrels
  • 2 kruidnagels
  • Peterselie ter garnering
  • Eventueel wat zout
  • Materiaal: oven – ovenschaal – aluminiumfolie.

Leg de makreel, met de velkant boven, in een ovenschaal, met de wortels, citroen, (lente-)ui, laurier, tijm, peterselie, peper en kruidnagels. Overgiet met de witte wijn tot alles onder staat. Dek de schaal goed af met aluminiumfolie. Laat het gerecht marineren terwijl u de oven op temperatuur (180°) laat komen. Plaats de schaal in de onderste helft van de oven en laat de vis in 20-30 minuten garen (dat ligt aan de grootte van de filets, maar vooral aan de oven). De vis is gaar als u geen weerstand ontmoet wanneer u met een spies of vork in de vis prikt. Maar het visvlees moet ook niet uit elkaar vallen. Makreel is vrij stevig en mag dat blijven. Zelf vind ik dat dit gerecht geen zout nodig heeft, maar mocht u daaraan twijfelen: proef als het uit de oven komt en voeg zo nodig een klein beetje zout toe.

Laat het gerecht afkoelen (bijvoorbeeld in de koelkast, maar kamertemperatuur is ook goed). Leg de makreelfilets op de borden, overgoten met wat vocht en wat worteltjes (en desgewenst wat uiringen) en gegarneerd met fijngeknipte (platte) peterselie. Geef er stokbrood of boerenbrood bij.

Het is een vrij voedzaam voorgerecht, zeker voor twee, dus met een groene salade (desgewenst met gepofte aardappels of in koekenpan of oven gebakken aardappeltjes, goed droog gedept met keukenpapier om het meeste vet weer te verwijderen) en wat kaas toe heeft u misschien al genoeg.

dinsdag 13 mei 2014

Bietensalade à ma façon


Zoals zo dikwijls ging ik, met een rammelende maag, weer eens kijken wat er in de koelkast lag (veel!), met nog steeds Tara Duggan's Root to Stalk Cooking in gedachten.
Er lagen al allerlei stronkjes, harde stukken blad en meer, goed in plastic doosjes en zakken verpakt, te wachten om in de soep/een saus te gaan. Er lagen ook verse radijsblaadjes, en een bos wortels met mooi, zacht groen. Overigens kunt u dit groene spul ook vervangen door 'gewone' (liefst platbladige) peterselie of andere tuinkruiden. Dragon smaakt hier ongetwijfeld ook heel lekker bij, en een vleugje salie zal ook vast niet misstaan.
En zoals heel vaak had ik eigenlijk geen tijd om te koken... maar juist dan ontspant het. Ach, dacht ik, biet en aardappel zijn al gekookt, de dressing is gemaakt... fluitje van een cent, kwestie van een paar minuten. Dat valt natuurlijk altijd iets tegen: je moet biet en aardappel schillen en net als de appel klein snijden, het groen wassen, drogen en heel fijn knippen (anders is wortelloof hard), denken wat er nog meer bij zou kunnen... en dan moet je het nog opeten! Dat laatste ging verrassend snel. Het is dat ik nog andere dingen had voor de lunch (een lekkere bagel...), anders had ik alles achter elkaar opgegeten. Deze bietensalade is echt superjammie (hoe popiejopie dat ook klinkt, sorry...)!

Voor 2 (hoofdgerecht) of 4 (voorgerecht) personen:

  • 1 rode biet, gekookt en geschild
  • 1 middelgrote aardappel , gekookt en geschild
  • 1/2 appel, van klokhuis ontdaan (niet geschild) en in kleine stukjes (elstar)
  • 1/4 avocado, in stukjes/plakjes
  • 1 el olijven
  • 1 el kappertjes
  • 1 el cashew noten
  • 1 el fijngeknipte peterselie
  • 1 el fijngeknipt groen van radijs en wortel

Dressing:

  • Sap van 1 citroen
  • Zout, peper
  • 1 el Dijon mosterd
  • 4 el olijfolie
  • 4 el zijden tofu of kwark of dikke yoghurt
  • Knoflook, geperst
Biet en aardappel waren in de oven (in bakpapier bij gebrek aan aluminiumfolie; 180°, 45-50 minuten) bereid, maar kunnen gewoon gekookt/gestoomd zijn.
Neem van wortel- en radijsloof alleen de mooie blaadjes;  dikke steeltjes eraf snijden. Heel fijn knippen, hakken of snijden. Lelijke blaadjes rücksichtslos weggooien. Neem ongeveer 5-6 radijsblaadjes en een handje wortelloof. Het komt er niet zo héél erg op aan.
Doe in kleine stukjes of plakjes gesneden biet en aardappel in een slakom met de avocado en de halve appel.
Maak de dressing, maak op smaak met zout en peper, haal de benodigde hoeveelheid - 4 of 5 el - eraf (berg de rest op in goed afsluitbare doos), meng al het fijngesneden groen erdoor, spreid uit over salade, goed mengen. Voeg noten,  olijven en kappertjes toe. Weer goed mengen. Proef, kijk of er nog zout en/of peper bij moet, maak op smaak.
Opdienen en opeten! Lekker met knapperig brood, of crackers, of (kikkererwten-) flensjes, blini's of poffertjes.

Variaties:

  • gebruik in plaats van wortel- en radijsloof alleen peterselie of (ook) andere tuinkruiden (dragon, dille, beetje salie);
  • vervang de cashewnoten door walnoten, bruine amandelen of dito hazelnoten; of door gemengde noten, al dan niet gezouten;
  • meng er een eetlepel of 2 cranberries door;
  • voeg (stukjes) augurk toe;
  • voeg er een paar blaadjes vrij klein gescheurde Romeinse sla aan toe;
  • ik zou niet weten hoe dit gerecht zoutarm te maken, behalve door dieetzout in plaats van zeezout te gebruiken; maar dan moeten uiteraard de olijven en kappertjes komen te vervallen. Misschien dan wat meer noten en/of in een droge pan geroosterd sesamzaad (en nóg meer tuinkruiden, en wellicht ook sumac) toevoegen, om het gerecht toch de 'pit' te geven die de zoetige biet nodig heeft.

dinsdag 15 april 2014

Boerensoep à l'ancienne

Boerensoep à l'acienne, met pijnboompitten en sojaroom

Laatst las ik in Trouw een recept van Rianne Buis geïnspireerd op het kookboek van Tara Duggan, Root to Stalk Cooking. Dat recept bevat een salsa verde van wortelgroen. Een leuk idee, leek me, zij het enigszins bewerkelijk.
Ik hield het in mijn achterhoofd. En toen ik eens een mooie bos biologische wortels in mijn koelkast legde met prachig loof eraan, kwam het idee terug. Temeer daar ik ook een even mooie bos biologische reuzenradijzen had gekocht met dito vers, groen loof.
Van radijzenloof maak ik al soep sinds jaar en dag. Ik vind het heerlijk, en wie het heeft geproefd, beaamt dat. Ik laat mensen dan raden wat het is, van welke groente de soep gemaakt is. Tot nu toe hebben ze het niet geraden, maar ze wilden wel meteen het recept toen ik het ze vertelde.
Bij dat wortelloof kwam nog wat groen van bloemkool (en een stuk stronk, die je natuurlijk ook gewoon, in kleine plakjes of stukjes, kunt meekoken/roerbakken/stoven als je dat wilt). En de stelen van een venkelknol. Genoeg om soep van te maken. En omdat ik vond dat het nog iets zurigs kon gebruiken, heb ik (een blik) tomaten toegevoegd. En als laatste 'ouderwetse' noot wat tapioca om te binden.

Tja, het is weer een soort 'fous-y-tout'-(of foezietoe-)soep, maar dan wel een bijzondere. Ook zou je dit recept onder 'restverwerking' kunnen scharen, maar dat klinkt veel minder lekker dan het is. Deze soep is namelijk heerlijk, kruidig en toch licht, en de tomaten geven nét dat frisse dat de soep nog lichter maakt (een schijfje citroen in de soepkom of het soepbord zou ook kunnen).

Nodig voor zo'n 2,5 à 3 liter soep:

  • het groen van een bos wortelen
  • het loof van een bos radijs
  • blad en stronk van een bloemkool
  • stengels en loof van een venkelknol
  • bouquet garni met 2 laurierbladen, takje rozemarijn, paar takjes tijm, paar takjes peterselie
  • 2-3 teentjes knoflook, gepeld en doormidden gesneden
  • (selderij)zout
  • 1 blik (400 ml) gepelde tomaten
  • vier eetlepels tapioca (eventueel te vervangen door maïzena of rijst)

Om te serveren:

  • peper uit de molen, chilipeper
  • (soja-)room of Griekse, Bulgaarse of Turkse yoghurt
  • een handje in een droge koekenpan geroosterde pijnboompitten
Was de groenten, zoek ze goed uit en gooi de lelijke stukjes weg. Snijd of knip alles klein. Doe het groen met het blik tomaten in een grote pan, voeg water toe tot de groenten net onder staan. Doe het bouquet garni en één of twee forse theelepels (teaspoons of cuillères à café, 5 ml) selderijzout of gewoon zeezout.

Breng aan de kook en laat minstens een half uur doorkoken, tot alles goed gaar is. Stengels en stronken zijn nogal stug, dat heeft wel wat tijd nodig (10-12 minuten in de snelkookpan kan ook).
Zet dan de warmtebron uit, haal het bouquet garni uit de pan, laat de soep wat afkoelen (om je niet te branden) en pureer met de staafmixer of in de keukenmachine.
Ik vond dat er toen nog wel wat vezelige stukjes in zaten en heb alles dus ook nog door de passe-vite (roerzeef) gehaald (misschien kan dat ook in één keer, zonder te pureren; maar dan blijven er meer stukjes in de zeef achter, dat is ook weer zonde).
Doe de soep terug in de pan, zet weer op het vuur en voeg 4 eetlepels tapioca toe (u kunt de korrels van tevoren in koud water weken, maar het hoeft niet). Breng weer aan de kook en laat een minuut of vijf doorkoken, tot alle tapiocakorrels pareltjes zijn geworden en de soep mooi gebonden is.

Rooster intussen de pijnboompitten in een droge koekenpan (blijf er bij! Het gaat heel snel...).

Heet opdienen in borden of kommen. Voeg een scheutje room of yoghurt toe, maak met een lepel sierlijke cirkels. Strooi de pijnboompitten erover en zet de peper en chilipeper op tafel.
Serveer met boerenbrood, stokbrood, Turks brood, geroosterd Arabisch (plat) brood of met crackers. (Het haverbrood of maïsbrood (Myra's Corn Bread) uit een van mijn eerdere recepten smaakt er vast ook heel lekker bij; en die zijn bovendien glutenvrij.)

Variaties

  • Laat de tomaten achterwege en serveer met een schijfje citroen op de soep;
  • Vervang de tapioca door (een restje) aardappelen of een ander bindmiddel (aardappelzetmeel, maïzena...); of door gekookte rijst; als u rauwe rijst neemt, laat die dan meekoken vanaf het begin, net als rauwe aardappelen); 
  • Vervang de pijnboompitten door geroosterd amandelschaafsel;
  • Voeg (stronken en stelen van) andere groenten toe: spinazie, andijvie, zelfs (boeren-)kool zal hier wel goed in smaken.
  • Voeg linzen en/of spliterwten toe. 
  • Een snufje salie smaakt ook heel lekker. 
  • Wat verse gember in plakjes geeft pit. 
Een voorproefje van Tara Duggans boek:

Root to Stalk Cooking: The Art of Using the Whole Vegetable (Enhanced) from Clay McLachlan on Vimeo.

maandag 14 april 2014

Driedubbele foezietoesalade


De befaamde salade (of soep) 'fous-y-tout' (smijt alles er maar in) van Madame Françoise Rosière, mijn 'patronne' in de tijd dat ik - ik zal niet zeggen hoe lang geleden - jeune-fille-au-pair was in Bretagne, bestaat in vele vormen. Het ligt er maar namelijk net aan wat je in je koelkast hebt liggen.
Voor deze maaltijdsalade, die ook heel goed als meeneem-lunchsalade (picknick, lunch op het werk) kan fungeren en zo ongeveer het hele jaar door gemaakt en gegeten kan worden, heb je nodig:

Voor 2 personen:


  • 1 flinke kop gekookte (bruine) rijst;
  • dezelfde hoeveelheid bloemkool, in zo klein mogelijke roosjes verdeeld en gewassen; snijd of hak de kleine stronkjes fijn, bewaar grote stronken voor in de soep;
  • 1/2 venkelknolletje, harde stronkje eraf en de rest (behalve het loof en de stelen, die gaan in de soep) flinterdun gesneden (het makkelijkst gaat dat op een 'mandoline', maar een scherp mes (dunschillertje, kaasschaaf...) kan ook het werk doen;
  • 1/2 citroen (ongeveer 2 eetlepels);
  • 2-3 eetlepels (olijf- of noten-) olie;
  • zout, peper;
  • 1 theelepel komijnzaad (facultatief);
  • 1 theelepel geroosterd sesamzaad (facultatief);
  • 2 flinke eetlepels fijngeknipte (platte) peterselie (dat komt ongeveer neer op een klein bosje);
  • handje bruine hazelnoten (of amandelen, of walnoten, of cashewnoten);
  • stukje (30 - 50 g) blauwe kaas.
Meng de rijst, bloemkoolroosjes en gesneden venkeldooreen  in een grote kom, slabak of schaal.
Maak de citroenvinaigrette: doe de citroen in een kommetje of potje (een potje is het makkelijkst), voeg een mespunt zout en peper naar smaak toe en voel al kloppend de olie toe, tot de citroenvinaigrette mooi dik is; nog simpeler is het om de hoeveelheid olie in één keer toe te voegen, de deksel op het potje goed dicht te schroeven en goed te schudden.

Giet de citroenvinaigrette over het groenten-rijstmengsel, voeg (desgewenst) komijn en sesamzaad toe. Laat dit mengsel rustig marineren, desnoods een hele dag. Het gerecht is het lekkerst op kamertemperatuur of, beter nog, lauwwarm, dus haal het mengsel tijdig uit de koelkast en warm het desnoods een minuutje of zo op in de magnetron. Daar wordt de groente nog iets zachter van.

Voeg vlak voor het serveren de peterselie en de hazelnoten toe. Brokkel de blauwe kaas erover/erdoor. Hussel alles nog eens goed door elkaar. Eet er (zo nodig glutenvrij( stokbrood, boerenbrood of crackers bij.

Laat voor wie lactosevrij moet eten de kaas weg, of vervang die door gerookte (en in wat tamari gemarineerde) blokjes tofu. Vervang voor een natriumarm dieet het zout door een ietsiepietsie suiker of zoetstof en/of natriumarm zout.

Variaties:

  • voeg andere groenten toe, zoals geraspte wortel, stukjes (groene) asperge, sugar snaps, kerstomaatjes, komkommer, (in de lengte geraspte) courgette....;
  • bestrooi de salade met ringen (rode) ui;
  • voeg in kleine stukjes gesneden appel toe, of rode bessen (naar gelang het seizoen);
  • voeg wat (zwarte) olijven toe.





dinsdag 18 maart 2014

Salade van drie soorten bonen, asperges, wortel en nog meer



Weer zo'n wat-heb-ik-nog-in-mijn-koelkast-salade, of, zoals mijn madame (toen ik, lang geleden, jeune fille au pair was) het noemde, une salade fous-y tout (smijt alles er maar in). De foezietoesalade dus.

In deze heb ik 'gesmeten':

  • Handje sugar snaps
  • Blikje 200 ml zwarte boontjes,uitgelekt en afgespoeld
  •  Handje tuinerwten/doperwten (uit de diepvries)
  •  6 groene asperges, harde stukje verwijderd, schuin in stukjes van plm 2-3 cm gesneden
  •  3/4 winterpeen, geraspt
  • 1 klein zoetzuur appeltje, of 1/2 grote, in stukjes (hoeft niet geschild)
  • 3 bladeren Romeinse sla, gewassen, gedroogd en in stukjes gescheurd
  • 1 el zwarte olijven (facultatief


  •  Sesamzaad
  • Pignons de pin (pijnboom pitten), in droge koekenpan geroosterd
  • Peterselie of koriander
  •  facultatief: za'atar

Citroënvinaigrette:

  • Sap van 1/2 citroen
  • 1 el appelazijn
  • 1 tsp agavesiroop of vloeibare honing
  • Mespunt zout
  • Peper uit de molen
  • 1 tsp mosterd (Dijon)
  • 4 el olijfolie


Erwten en sugar snaps met een bodempje water opzetten (liefst op de stoom), 3 min koken/stomen, asperges toevoegen, nog 3 min stomen, dan afgieten en afspoelen.
In een schaal doen, andere ingrediënten toevoegen (t/m olijven).

Vinaigrette maken: citroen, azijn, siroop of honing, zout, peper, mosterd, kloppen, al kloppend olie beetje bij beetje toevoegen. In een potje doen en schudden mag ook. Als het wat veel is, haal er dan 2-3 eetlepels vanaf en bewaar voor een volgende salade.

Doe de vinaigrette over de salade, meng, voeg sesamzaad en pijnboompitten toe ( of andere noten) en op het laatst de peterselie en/of koriander.
Strooi er eventueel een lepeltje za'atar (mengsel van dille, sesam, thijm, sumac...) over.

dinsdag 21 januari 2014

Gratin Dauphinois met paddestoelen


Een 'dure' naam voor een simpel gerecht. Een gratin is een mooi korstje dat in de oven op een gerecht is gekomen - in dit geval een gerecht van aardappelen, vandaar dat dit gerecht voluit pommes (de terre) gratinées à la dauphinoise heet. En dauphinois(e) komt van Dauphiné, de streek in de Franse Alpen tussen de Savoie in het Noorden, de Rhône in het Westen en de Provence in het Zuiden. Volgens Wikipedia zou de gratin dauphinois voor het eerst gemaakt zijn in 1788, ten huize van de hertog van Clermont Tonnerre in Gap en als bijgerecht bij ortolaan...

Maar we hebben hier helemaal geen vogeltje bij nodig. Gratin dauphinois heeft genoeg aan zichzelf, zeker als we er nog een uitje en paddenstoelen aan toevoegen. Sonja van de Rhoer gaf onlangs dit recept in Trouw (15-01-2014). Ik heb het een klein beetje aangepast, ook om het wat minder vet te maken.

Voor twee personen heeft u nodig:


  • 400 - 500 g (vast kokende of licht kruimige) aardappelen, geschild, en in dunne plakjes geschaafd of gesneden;
  • 200 g liefst stevige paddenstoelen, portobello, (reuzen)champignons, eekhoorntjesbrood;
  • 30 g (2 volle eetlepels) geraspte peccorino (of gruyère, of 'gewone' oude kaas);
  • 2 eetlepels fijngeknipte rozemarijnblaadjes, tijmblaadjes, oregano, peterselie en desgewenst andere tuinkruiden als bieslook, dragon of kervel;
  • 1 ui, gepeld, door de helft en dan in dunne plakjes gesneden;
  • 1 teen knoflook;
  • 2 eieren, geklutst;
  • 1 dl (soja-) melk;
  • (olijf-) olie om in te bakken en om de ovenschaal in te vetten;
  • peper uit de molen, snufje geraspte nootmuskaat, snufje zout.


Verwarm de oven voor op 200 graden. Zorg dat het rek in het midden van de oven staat.

Een mandoline (scherpe keukenschaaf) is, hoe gevaarlijk ook (mijn vingertoppen hebben in het begin erg geleden...), ideaal om de dunne plakjes te snijden die voor een gratin dauphinois nodig zijn. Maar met een scherp mes kan het ook. Mochten de aardappelen groot zijn, halveer ze dan eerst of - als het echt joekels zijn - snijd ze zelfs in kleinere stukken voordat u ze schaaft. Zet opzij.
Borstel de paddenstoelen schoon, snijd ze in partjes (deze juist niet al te dun).
Halveer de gepelde ui, snijd of schaaf die in heel dunne plakken.

Kwast een koekenpan met anti-aanbaklaag in met wat olie (1 eetlepel zou wel voldoende moeten zijn), bak daarin de ui heel licht bruin. Voeg de paddestoelen toe, laat ze bruin worden en hun vocht verliezen (anders verliezen ze dat in de ovenschotel).
Haal de koekenpan van het vuur als de paddenstoelen droog zijn, voeg desgewenst wat zout toe en wees niet bang om er (zwarte) peper over te malen. Hussel de aardappelen en de kruiden er doorheen.

Wrijf een ovenvaste, diepe schaal (bv een terrine of een soufflévorm) in met knoflook en kwast de schaal vervolgens in met olie. Giet het aardappelen-paddenstoelen-kruidenmengsel over in de ovenschaal (of in twee schalen, als de schaal niet groot genoeg is - en houd er rekening meer dat het gerecht door de eieren een klein beetje gaat rijzen).

Klop de eieren los in een grote kom, voeg de (soja-) melk toe, roer de kaas er doorheen, op 1/2 eetlepel na die u apart houdt. Voeg peper en nootmuskaat toe, proef en maak zo nodig op smaak met wat extra zout. Giet dit mengsel over de aardappelen en paddenstoelen in de ovenschaal. Strooi de rest van de geraspte kaas eroverheen.

Plaats de schaal in het midden van de oven en laat zo'n 40-45 minuten garen. Doe er aluminiumfolie over als het gerecht bruin is voordat de aardappelen gaar (zacht) aanvoelen als u er met een vork of spies in prikt. Mocht zich in tegendeel nog geen gratin hebben gevormd terwijl de aardappelen gaar zijn, zet de schaal dan de laatste vijf minuten wat hoger in de oven, of even onder de gril.

Serveer met een frisse, knapperige salade, bijvoorbeeld van romeinse sla, of van witlof, of een mengsel van beide (halveer de witlof in de lengte, haal de blaadjes een voor een los en scheur ze, als ze erg groot zijn, doormidden; dat geeft een veel verfijnder smaak dan wanneer u stukjes/plakjes snijdt). Maak een vinaigrette van het sap van 1/2 citroen, 2 x dat volume aan olijfolie, wat zout en peper, en desgewenst wat (Dijon) mosterd. Strooi er peterselie of andere fijngeknipte tuinkruiden over.

Variaties:


  • voeg wat paprika toe, of een snufje chilipeper;
  • gebruik crème fraîche in plaats van melk; het wordt dan romiger, maar ook een stuk vetter; half-half kan ook;
  • meng er een handje grof geknipte/gescheurde rucola door.




vrijdag 8 november 2013

Soep van radijsblaadjes


Radijsblaadjes

Ik zie tot mijn verbazing dat dit recept, dat ik heel vaak maak (want het is oersimpel, spotgoedkoop en vooral superlekker - wat een superlatieven allemaal!) niet eens op mijn blog staat. Nouja, niet als zodanig, want tussen neus en lippen noem ik het wel bij de pesto van radijsblaadjes.

Vanavond deelde ik mijn restje radijsblaadjessoep met goede vriendin Isabel. Ze vond de soep erg lekker, maar kon de groente erin niet thuisbrengen. 'Radijsblaadjes?!' Ja, daar staan mensen van te kijken.

Niet langer getalmd dus, hier komt het.

Benodigdheden:


  • de blaadjes van een bosje radijs
  • 1 flinke aardappel, of 2 kleine
  • 1 bouquet garni (laurierblad, takje thijm, eventueel takje rozemarijn, paar takjes peterselie, alles samengebonden)
  • (selderij-)zout
  • peper uit de molen



Zoek de blaadjes uit, verwijder de lelijke (daaronder versta ik ook de dikke, hartvormige) blaadjes en de steeltjes. Was ze goed. Doe ze in een pan, met de aardappel(s), geschild en in kleine blokjes gesneden en het bouquet garni .

Deze weggooien...

Voeg water toe, zodat de groenten amper onder staan. Het radijsgroen slinkt, dus doe er niet ál te veel water bij (je kunt de soep altijd nog aanlengen als hij te dik is). Theelepel selderijzout toevoegen (hiervoor geldt hetzelfde als voor het water).

Aan de kook brengen, zo'n 20 minuten op zacht vuur laten koken, tot piepertjes en radijsblaadjes zacht zijn.
Haal het bouquet garni eruit.

Pureren. Ik vind het lekker als de soep nog een klein beetje rullig is, niet helemaal glad - maar dat is een kwestie van smaak. Over smaak gesproken: proef en voeg zo nodig nog wat (selderij-) zout toe.

Zet de pepermolen op tafel.

Serveren met soepstengels of (geroosterd) of juist lekker vers brood.